Jak dziś wydawać klasyków literatury? (do XIX wieku)

Jak dziś wydawać klasyków literatury? To pytanie często powraca w dyskusjach edy-torskich prowadzonych na różnych forach, absorbuje uwagę specjalistów, historyków literatury, wydawców, którzy chcą połączyć naukowość przygotowywanej edycji z jej atrakcyjnością czytelniczą. Właśnie – z atrakcyjnością. Świadomie i nieco przekornie użyłam tu tego słowa, które w kontekście edytorstwa naukowego mającego w Polsce długą tradycję może brzmieć nawet obrazoburczo. [...]

Wychodząc od zagadnienia „krytyczności” edycji, razem z nimi przyglądamy się daw-nym i współczesnym praktykom wydawniczym oraz instrukcjom edytorskim, które dzisiaj w niektórych aspektach na pewno warto zmienić lub przeformułować (chociażby w odniesieniu do modernizacji pisowni czy zakresu objaśnień i wykazu różnic teksto-wych między przekazami). Przygotowując daną edycję do druku, w pierwszej kolejności należy odpowiedzieć sobie na pytanie, po co i dla kogo to robimy oraz jak nie zniechę-cić potencjalnych czytelników nadmiarem „naukowości” albo zbędnego komentarza. W trakcie lektury następnych artykułów poznajemy zaś tajniki pracy na wydaniem dzieł konkretnych autorów: poetów i pisarzy najdawniejszych, staropolskich i oświecenio-wych, i tych nam czasowo bliższych, jak Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Bolesław Prus, Henryk Sienkiewicz tudzież Eliza Orzeszkowa. 

Ze Wstępu dr Agnieszki Markuszewskiej