Статьи и интервью
Продвигаемое
Недавно добавленные
300 godzin praktyk, czyli jak nie bać się pacjenta. Spotkanie z Magdaleną Knapek (cz. 2)
Podczas gdy piętnaście lat temu 5-10% dzieci miało opóźnienia i trudności w rozwoju mowy, obecnie jest to statystyka w okolicach 50%. Tę wiedzę zyskujemy dzięki prowadzonym badaniom naukowym. Jak mówi nasza Rozmówczyni, dr Magdalena Knapek, która „życie i pasję oddała logopedii”, mamy szczęście żyć w czasach, gdy badania logopedyczne intensywnie się rozwijają. Wiele dzieje się na Uniwersytecie Jagiellońskim. Logopeda może dzięki czujnikom w obszarze ustnym pacjenta mierzyć, gdzie znajdują się poszczególne artykulatory mowy, dokonać pomiaru ciśnienia w jamie ustnej. Powstały projekty badawcze: nad osobami w śpiączce, które próbują się komunikować, nad dwujęzycznością u dzieci, opóźnieniami rozwoju mowy.
Najważniejsze narzędzie pracy: język. Spotkanie z Magdaleną Knapek (cz. 1)
Logopedia to atrakcyjny i perspektywiczny obszar rozwoju zawodowego, cieszący się dużym zaufaniem społecznym. To także dziedzina na styku wielu dyscyplin - językoznawstwa, psychologii, pedagogiki i medycyny. Kiedyś postrzegana tylko przez pryzmat artykulacji i trudności z mową, dziś obejmuje obszary rozwoju człowieka w zakresie mowy, komunikacji, jedzenia. Są tacy logopedzi, którzy pracują z dziećmi, niektórzy - tylko z osobami starszymi, więc ze względu na to, że też jesteśmy społeczeństwem, które się starzeje. Niektórzy utracili zdolność mówienia na skutek udaru, urazu, schorzenia. Inni jeszcze mają trudności związane z pracą poszczególnych mięśni, z oddychaniem, połykaniem, fonacją.
Od narracji maladycznych do wspólnotowości. Rozmowa z dr Iwoną Boruszkowską i mgr Marią Świątkowską
Jakie postawy wobec narracji maladycznych zajmuje współczesne literaturoznawstwo? Na czym polega wspólnotowy i emancypacyjny aspekt tych narracji? Jak z dzisiejszej perspektywy, po 30 latach od wydania The Wounded Storyteller Arthura Franka (1995), możemy spojrzeć na teorię „zranionego narratora”? Na te i inne ważne pytania odpowiadają redaktorki jednego z numerów „Ruchu Literackiego”, zatytułowanego Dyskurs maladyczny – Choroba jako narracja: teorie i interpretacje (nr 4/2023) – dr Iwona Boruszkowska i mgr Maria Świątkowska.
Badając narracje maladyczne. Rozmowa z dr Joanną Szewczyk i mgr Wiktorią Kulak
Dlaczego opowieść jest (w) chorowaniu tak bardzo potrzebna? Co oznacza stwierdzenie, że choroby są polityczne? Czym jest dyskurs maladyczny i jakie ma cechy? I dlaczego Susan Sontag zmieniła swoją postawę wobec metafor choroby? Na te i inne ważne pytania odpowiadają redaktorki jednego z numerów “Ruchu Literackiego”, zatytułowanego Dyskurs maladyczny – figury i ontologie (nr 5/2023) – dr Joanna Szewczyk i mgr Wiktoria Kulak.