Krytyka teatralna i krytycy. Studia o krytyce drugiej połowy XIX i początku XX wieku

Monografia zatytułowana Krytyka teatralna i krytycy. Studia o krytyce drugiej połowy XIX i początku XX wieku wpisuje się w kierunki poszukiwań typowe dla najnowszych badań krytycznoteatralnych. Na pracę składają się artykuły oraz omówienia dwóch autorek poświęcone wybranym przedstawicielom i zjawiskom należącym do nurtu polskiej krytyki teatralnej drugiej połowy XIX oraz pierwszych dekad XX wieku, będące efektem kilkuletnich poszukiwań indywidualnych. Uzupełnieniem obserwacji pozostaje wybór tekstów źródłowych związany bezpośrednio z omawianymi krytykami bądź tematami. Charakterystyka czołowych oraz mniej znanych krytyków i recenzentów ośrodków teatralnych – warszawskiego, krakowskiego, lwowskiego – stanowi zarazem próbę odpowiedzi na pytanie o kondycję polskiej krytyki teatralnej omawianego okresu, a także wgląd w polską myśl krytycznoteatralną przełomu XIX i XX stulecia. (Fragment Wstępu)

Zamieszczone teatralia pochodzą z okresu wileńskiego działalności Józefa Maślińskiego.

Monografia Teatr w Słupsku. Historie (o)powiedziane koncentruje się na zagadnieniach teatru lokalnego, na który spojrzę przez pryzmat dwóch zredefiniowanych współcześnie pojęć. Pierwszym z nich pozostaje „teatr”, określany jako zmienna historycznie i kulturowo praktyka artystyczna stanowiąca punkt wyjścia do badania określonej rzeczywistości kulturowej (Dariusz Kosiński). Drugim jest „geoprzestrzeń” związana w istotny sposób z tożsamością kulturową konkretnego obszaru historyczno-geograficznego (Elżbieta Rybicka). Na styku obu kategorii – w moim rozumieniu – powinny sytuować się badania nad teatrem lokalnym i jego osiągnięciami, zjawiskiem ściśle łączącym się z daną geoprzestrzenią.

Przygotowany tom studiów i tekstów źródłowych Małe i zapomniane - formy Michała Bałuckiego stanowi ważny wkład w dopełnienie obrazu badań nad kulturą literacką i teatralną drugiej połowy XIX wieku. Inicjatywa przywracania pamięci o mniej znanej twórczości Bałuckiego zaowocowała pracą wielostronnie oświetlającą jego dokonania artystyczne, ukazującą nie tylko warsztatową biegłość komediopisarza sprawnie posługującego się techniką "sztuki dobrze skrojonej", ale także twórcę świadomego przemian w literaturze i teatrze swoich czasów. (fragment recenzji dr hab. Anny Podstawki, prof. KUL)