Zmarł Profesor Jan Tomkowski

Ukończył filologię polską i filozofię w Uniwerstecie Łódzkim, w latach 1979-1982 odbył studia doktorskie w IBL PAN, gdzie w 1985 uzyskał doktorat (rozprawa: Juliusz Słowacki i tradycje mistyki europejskiej). Rozpoczął pracę w Instytucie w Pracowni Pozytywizmu, następnie w Pracowni Literatury XX wieku oraz Komunikacji Literackiej w Okresie PRL. W 1995 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Mój pozytywizm. Współpracował z Uniwersytetem Warszawskim i Akademią Świętokrzyską w Kielcach, wykładał gościnnie w Uniwersytecie Jagiellońskim.

Autor kilkunastu książek naukowych, zbiorów esejów i opowiadań. W pamięci uczniówi i studentów polonistyki pozostanie autorem inspirujących syntez historycznoliterackich oraz erudycyjnych, rzetelnych podręczników. Wiedzę polonistyczną popularyzował m.in. na antenie Polskiego Radia oraz jako juror Olimpiady Literatury i Języka Polskiego.

Wydał m.in. Juliusz Słowacki i tradycje mistyki europejskiej (1984), Opowieści Szeherezady (1989), Jerzy Stempowski (1991), Literatura polska (1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2004), Mój pozytywizm (1993), Dom chińskiego mędrca. Eseje o samotności (2000), Młoda Polska (2001), Mała Historia Literatury Polskiej (2001), Don Juan we mgle. Eseje o wierności (2005), Jesień (2018), Pan Tadeusz – poemat metafizyczny (2019), Liść Kartezjusza. 69 opowiadań (2020), Szkice o literaturze XX (2020), Żyrafa Einsteina. 69 opowiadań (2021), Paul Valéry. Siedem szkiców (2023).

W Wydawnictwie IBL jest w przygotowaniu ostatnia książka Profesora Wyspa umarłych.

Nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia (2011) w kategorii eseistyka za Klasztor Maulbronn. Był laureatem nagrody miesięcznika „Nowe Książki” za rok 2020. W 2021 roku otrzymał nagrodę Skrzydła Dedala za całokształt twórczości. 

Ceremonia pogrzebowa odbędzie się 18 lipca (czwartek) o godzinie 12.45 na cmentarzu MANIA w Łodzi.